Γένος με δυο γλώσσες

Περιγραφή

Τα γκρίκο με το πέρασμα του χρόνου προκάλεσαν ποικίλο ενδιαφέρον: φιλολογικό, ιστορικό, ανθρωπολογικό. Μελετητές, όπως ο Vito Domenico Palumbo (Καλημέρα, 1854-1918) και ο Giuseppe Morosi (Μιλάνο, 1844-1890) ασχολήθηκαν με τη συγκέντρωση γλωσσολογικού και λογοτεχνικού υλικού, το οποίο παρείχε η παράδοση, προσπαθώντας να διασώσουν μια κληρονομιά στην οποία να μπορούν να ανατρέξουν, θέτοντας μπροστά τους ως στόχο την παράταση ζωής ενός πολιτισμού με τον οποίο ειδικά ο Palumbo είχε ταυτιστεί. Παρότι η μοίρα μιας μειονοτικής γλώσσας είναι να χαθεί, ήδη από τη δεκαετία του ’70 του περασμένου αιώνα, ποιητές και συγγραφείς της Γκρετσία Σαλεντίνα κράτησαν ζωντανό το ενδιαφέρον για τη γλώσσα χάρη στις εκδόσεις τους: τη μεταγραφή και μετάφραση ποιητικών κειμένων από τον Salvatore Sicuro, κειμένων ιστορικού χαρακτήρα από τον Rocco Aprile, την πολύτιμη συλλογή των Traudia με την επιμέλεια του Giannino Aprile και τα ποιήματα του συμπατριώτη μας Antonio Tommasi, ο οποίος αγάπησε πολύ και διατήρησε ζωντανά στην καρδιά του τα γκρίκο ως μητρική του γλώσσα. […] (Μια σύντομη αναφορά στα γκρίκο και την ιστορία τους)